Mas Ermieyati dan Politik Kelangsungan PN di Melaka

KEPUTUSAN Datuk Mas Ermieyati Samsudin untuk kekal sebagai Pengerusi Perikatan Nasional (PN) Melaka, meskipun beberapa pimpinan kanan Bersatu melepaskan jawatan termasuk Presidennya, Tan Sri Muhyiddin Yassin, mencerminkan satu realiti penting dalam politik gabungan, iaitu perbezaan keutamaan antara kepimpinan pusat dan keperluan politik negeri. Dalam konteks politik semasa, tindakan Mas Ermieyati tidak boleh dilihat secara terpisah atau semata-mata sebagai keengganan mengikut arus kepimpinan pusat. Sebaliknya, ia perlu dianalisis sebagai langkah strategik yang berpaksikan pertimbangan pilihan raya dan kestabilan organisasi, khususnya ketika Melaka dijangka berdepan Pilihan Raya Negeri (PRN) dalam tempoh beberapa bulan akan datang. Hujah utama Mas Ermieyati bertumpu kepada keperluan kesinambungan kepimpinan bagi memastikan jentera parti berada dalam keadaan siap siaga. Dalam politik pilihan raya, kekosongan atau pertukaran kepimpinan secara mengejut sering membawa implikasi negatif, daripada kelemahan penyelarasan jentera sehingga kekeliruan di peringkat akar umbi. Dengan PRN Melaka di ambang mata, sebarang pergolakan dalaman berisiko menjejaskan keyakinan pengundi terhadap PN sebagai sebuah gabungan yang stabil. Justeru, keputusan untuk kekal boleh ditafsirkan sebagai usaha “damage control” bagi mengelakkan kesan domino daripada krisis kepimpinan di peringkat pusat. Menarik untuk diperhatikan, Mas Ermieyati menegaskan, hubungan antara Bersatu dan Pas di Melaka berada dalam keadaan harmoni, selari dengan situasi di Kelantan dan Terengganu. Kenyataan ini membawa mesej jelas bahawa konflik yang tercetus di peringkat nasional khususnya susulan kemelut di Perlis, tidak semestinya mencerminkan realiti di semua negeri. Dalam gabungan longgar seperti PN, kestabilan sering bergantung kepada dinamik tempatan. Jika kerjasama negeri masih kukuh, kepimpinan negeri mempunyai insentif untuk mempertahankan status quo demi kelangsungan politik masing-masing. Ini sekali gus menjelaskan mengapa terdapat pendekatan berbeza antara pimpinan pusat dan negeri. Namun, keputusan Mas Ermieyati juga tidak terlepas daripada tekanan persepsi awam. Desakan supaya beliau mengikut jejak langkah Muhyiddin dan pimpinan Bersatu lain mencerminkan jangkaan sebahagian penyokong terhadap prinsip “tanggungjawab kolektif”. Dengan menegaskan, beliau hanya akan melepaskan jawatan berdasarkan keputusan matang, bukannya tekanan emosi atau sentimen sementara, Mas Ermieyati cuba meletakkan dirinya sebagai pemimpin rasional, bukan reaktif. Ini satu percubaan untuk mengekalkan kredibiliti politik, khususnya dalam kalangan pengundi sederhana yang menilai kestabilan sebagai nilai utama. Lebih penting, pendirian ini menghantar isyarat kepada kepimpinan baharu PN bahawa penyelesaian konflik memerlukan kebijaksanaan, kompromi dan kefahaman terhadap realiti negeri. Retorik “adik-beradik” antara Pas dan Bersatu yang digunakan Mas Ermieyati menggambarkan harapan, perbezaan pandangan masih boleh dirunding tanpa mengorbankan gabungan secara keseluruhan. Jika kepimpinan pusat gagal meredakan ketegangan, keputusan pemimpin negeri seperti Mas Ermieyati untuk bertahan mungkin menjadi pedang dua mata, sama ada membantu menstabilkan PN di peringkat akar umbi atau sebaliknya menonjolkan perpecahan hala tuju dalam gabungan tersebut. Secara keseluruhan, tindakan Mas Ermieyati bukan sekadar soal enggan meletakkan jawatan, tetapi mencerminkan percaturan politik yang lebih besar, antara idealisme kepimpinan pusat dan pragmatisme pilihan raya di peringkat negeri. Menjelang PRN Melaka, keberkesanan keputusan ini hanya dapat diukur melalui satu perkara utama, iaitu sejauh mana PN mampu tampil sebagai gabungan yang bersatu, stabil dan diyakini pengundi. Dalam politik, kelangsungan sering menjadi mata wang paling berharga. Mas Ermieyati jelas memilih untuk mempertaruhkannya. - ND 01 Januari 2026